Uygulamada ilk dikkat çeken nokta, oyuna girişte kolaylık sağlanmış olması. İlk olarak karşınıza, oyunu oynamak isteyen herkesin düşünüldüğü iki farklı giriş seçeneği çıkıyor. Oyunu oynayan herkesin yeni bir çekiliş hakkı kazandığı uygulamada, büyük ödülü kazanan kişiye ödülü ulaştırabilmeleri için bilgi formunu eksiksiz doldurmak gerekiyor. Sonra oyun başlasın! Çok eğlenceli bu oyunu oynamak için tek yapmanız gereken mouse’un sol tuşuna basarak topu tutmak, yönlendirmek, topun hızını ayarlamak ve atışı yapmak için tuşu bırakmak. Verilen sürede en az iki basket atmak sizi bir sonraki bölüme taşıyor. Emin olun, bölümler bitmesin oyun hep devam etsin istiyorsunuz.

Her gün oynayarak 1 yeni çekiliş hakkı daha kazanılan uygulamada, arkadaşlarını davet eden çekiliş hakkını arttırıyor. Son olarak, “Çok keyifli, süper ödüllü bu oyunu oynamaya değer!” diyorum.

Bir bumads advertorial içeriğidir.

• Yönetmen: Asghar Farhadi
• Senaryo: Asghar Farhadi
• Oyuncular: Peyman Noadi, Leila Hatami, Sareh Bayat, Sarina Farhadi
• Yapım Yılı ve Yeri: 2011, İran
• Dili ve Süre: Farsça, 123 dakika

İran Sinemasına bir Bakış

Son zamanlarda adından sıkça söz ettiren, başarısını ve şöhretini yurtdışındaki festivallerden sonra ‘Oscar’la taçlandıran “Bir Ayrılık” filmi tek kelimeyle muhteşem. Daha ilk sahnesinden itibaren, izleyiciye yaşattığı duygu yoğunluğu inanılmaz boyutlara ulaşıyor. Konusu itibariyle farklı coğrafyalardaki bir sürü insanı da etkilemesi hiç şaşırtıcı değil.

***Bu yazı filmle ilgili bazı detayları içeriyor***

Filmin hikayesi ayrılık dönemi yaşayan çiftin ve kızlarının etrafında gelişen olayları anlatıyor. Anne & Baba olan karakterlerimizle mahkeme salonunda tanışıyoruz ve annenin ailesiyle beraber yurtdışına gitmek için nasıl çabaladığını anlıyoruz. Baba karakteri ise daha muhafazakar bir duruşa sahip ve  ne olursa olsun Alzheimer hastası olan yaşlı babasını bırakıp gitmek istemiyor. Durum böyle olunca, anne karakteri kızını alıp yurtdışına gitmeye karar veriyor ve bunun için de bir türlü onayını alamadığı kocasıyla mahkeme karşısında bir araya geliyorlar.

Filmin diğer sahneleri annenin bu kararı doğrultusunda devam ediyor. Anne karakteri kocasının evinden bir süreliğine  ayrılıyor. Baba karakteri de hasta babasıyla ilgilenmesi için bakıcı tutmak zorunda kalıyor. Bakıcı hamile olmasına, küçük kızıyla her gün uzak mesafeden yolculuk etmesine ragmen, işi kabul ediyor. Çünkü maddi olarak bu paraya çok ihtiyacı var. Fakat bakıcı bayan bazı dini kurallara gereğinden fazla bağlı olduğundan hastasıyla tam olarak ilgilenemiyor. Bu da bazı negatif olayların oluşumuna olanak sağlılıyor ve bakıcının çoçuğunu kaybetmesiyle izleyiciye hüzünlü anlar yaşatıyor.

Bakıcının bebeğini kaybetmesi daha sonra ciddi bir vicdan sorgulamasına dönüşüyor ve baba karakterinin yargılanmasını bile gerektiriyor. Genel olarak, karakterler filmde sık sık vicdanıyla hesaplaşmak zorunda kalıyor. Bu hesaplaşma da iki farklı sosyal sınıfa mensup olan aileleri değişik şekillerde etkiliyor. Baba karakterinin önce olaylarla ilgili yalan söylemesi, sonra tazminat karşılığı olaylardan sıyrılma isteği kızının gözünde onun sürekli sorgulanmasına ve ilişkilerinin farklı bir boyuta taşınmasına sebep oluyor.

Kısacası, filmde bir tarafta orta düzeyde yaşayan, eğitimli bir aile ve onun iç çelişkilerine tanık olurken, diğer tarafta daha yoksul bir  sınıftan gelen, dini değerlerle yoğrulan ve bu değerlerinden bir türlü taviz vermeyen karakterleri izliyoruz.

Film boşanmanın eşiyinde olan karı kocaya odaklanmış gibi gözukse de, aslında derinlerde saklanan bir vicdan sorgulamasına odaklanıyor ve bu odak noktasının tam ortasına da anne & babanın genç kızlarını (Termeh) koyuyor. Çünkü bana göre, filmin hata yapmayan, saf ve dürüst tek kahramanı o. Babasının bile gerçekleri itiraf etme, hatalarını sorgulama isteği kızı yüzünden gerçekleşiyor.     

Bütün ince ayrıntılara, şüphelere rağmen, filmde kimin tam olarak suçlu veya suçsuz olduğunu anlamamıza izin verilmiyor. Tıpkı filmin sonunda çiftin kızları Termeh’in babasının mı, yoksa annesinin mi yanında kalmayı seçdiğini bilemediğimiz gibi. Sadece duygularımıza güvenip bir tahminde bulunabiliriz belki, filmin tamamını izlediğimizde yaptığımız gibi.

***Küçük bir not***

İran filmlerinin birkaçını izlemiş veya bu ülkenin filmlerini seven izleyicilerin “Bir Ayrılık” filmine bayılacağını düşünüyorum. Film genel olarak kendi içimizde yaşadığımız çelişkileri, kararsızlıkları ve korkuları anlattığı için izleyiciye kolayca ulaşacağını ve etkileyeceğini düşünüyorum.

İyi seyirler,

Bilişim sektörüyle tanışan gençler, aldıkları eğitimlerle iş hayatına hazırlanıyor. TTNET, Türk ekonomisine destek oluyor. Siz de bu ücretsiz eğitimler hakkında bilgi almak için hemen tıklayın.

Bir bumads advertorial içeriğidir.

Önvelikle kadınlarla başlamak istiyorum. Hep Djokoviç şöyle mükemmel, Nadal böyle şahane, kadınlarda da tat yok demeye alıştık, alışmakta da haklıydık çünkü Grand Slam finalleri bile tekdüze bir maç görüntüsünden kurtulamıyordu. Kadınlardaki değişimi en kolay sıralamaya bakarak anlayabiliriz. Bence, görsel olarak da oyun çeşitliliği ve kalitesi olarak da pek üst düzey olarak değerlendiremeyeceğimiz iki isim Carolina Wozniacki ve Vera Zvonereva WTA (kadınlar tenisi Federasyonu ya da topluluğu diyebiliriz sanırım) dünya sıralamasında ilk ikideydiler. İkisi de Grand Slam kazanamamıştı. Oynadıkları Grand Slam finallerinde hezimete uğramaktan kurtulamamışlardı. Hatırlayın, Kim Clijsters ve Serena Williams bu iki tenisçiyi de her maçta yerle bir ediyordu. Fakat şimdi bu isimler sırasıyla 6 ve 10. Sıradalar. Yani bu ikisinden ortalama olarak daha iyi performans gösteren 8 isim var. Büyük bir değişim değil mi? Federer’le Nadal’ın 6 ve 10 olduğunu hiç tasavvur edebiliyor musunuz?

Neyse istatistikleri bir kenara bırakalım diyecem ama arada kullanmak gerekiyor. Her neyse. Bu yılın en flaş ismi Victoria Azarenka, bütün tenis dünyasında hem de. Bu yıl toplam 4 final kazandı ve toplamda 26-1’lik bir galibiyet serisi var, kadınlar dünya bir numarası. Özellikle Avusturalya Açık’ta ortaya koyduğu performans inanılmazdı. Rakiplerini adeta ezip geçiyordu. Finalde de Sharapova’ya karşı nasıl oynadığını unutmak çok zor. İlk Grand Slam finali heyecanıyla maçın baçında 3-1 geriye düştükten sonra, bir daha rakibine oyun bile vermeyip 6-3, 6-0 kazandı. Bu kazandığı 26 maçta rakiplerine sadece 6 set verdi. Azarenka’yı geçtiğimiz yıllardan farklı yapan özelliği tam olarak ifade edemiyorum. Ama bana psikolojik etkenlerin, özgüveninin yükselmesinin bu gelişimde büyük payı var gibi geliyor. Azarenka her zaman her zeminde kaliteli tenis oynayabilen bir tenisçiydi. Sanırım Federer ve Djokoviç gibi belli bir süre piştikten sonra olgunluk dönemine girdi. Ve Henüz 22 yaşında.

Şu anda yükselişte olan ve iyi tenis oynayan herkesi tek tek anlatırsak baya sıkıcı bir yazıya dönüşür kanımca. Ama, üst üste finaller oynayan ve gerçek bir savaşçı ruhu olan Maria Sharapova’ya da hakkını vermek gerekir. Sharapova uzun süren omuz sakatlığının etkilerinden geçen sene kurtulmaya başlamışdığını göstermişti. Son 1 senede gayet istikrarlı bir tenis oynuyor. Wimbledon ve Avusturalya Açık’ta finale yükselmesi bunun en büyük işareti. Ayrıca sakatlıkların da etkisiyle inişli çıkışlı bir grafik sergileyen Serena Williams’ı, Petra Kvitova’yı, Sam Stosur’u, Kim Clijsters’ı, Li Na’yı, diğer formda olan genç teniçileri de, Lisicki, Radwanska, Petkoviç gibi, hesaba katarsak önümüzdeki ay Paris’te oynanacak olan Fransa Açık’ta erken turlardan itibaren güzel maçlar görmeye başlayacağımız düşünüyorum.

Son bir hatırlatma olarak şu anda Stuttgart’ta orta önemde olan bir toprak kort turnuvasına kadınlar tenisinin ilk 8’indeki bütün tenisçiler katılmış bulunmakta. Bu pek rastlanan bir olay değil ve güzel bir sürpriz. Bütün gün maçlar Eurosport’tan canlı olarak veriliyor.

Stuttgart'ta Çeyrek Final karşılaşmaları- En alttaki Sharapova – Stosur oldukça dikkat çekici

Sony’nin, Handycam’in tanıtımı için hazırladığı bu kısa videoda görüntü kalitesi ve kameranın diğer özellikleri sanki kendi evimizde gerçekleşiyor gibi canlandırılmış. Şimdi hayal gücünüzü zorlayın ve projektörünüzü nereye yansıtacağınızı düşünün. Çünkü artık her yüzey bir sinema perdesi…

Bir bumads advertorial içeriğidir.

Başta ne olduğunu anlamadık elbet.

Ve karşılaştığımız manzara şu…

Anlaşılan o ki annem “Paket yapıyor musunuz?” diye sorduğunda, “Biz hallederiz, merak etmeyin !” derken bunu kastediyorlardı. Plastik kapak veya herhangi bir koruyucu, stretch film, folyo hadi onu bıraktım kağıt olmadan sütlaçları üst üste koymuş arkadaş. Her yer yapış yapış, vıcık vıcık olmuş.

Bir müşteri olarak bir daha oraya gidip gitmeyeceğimiz ise aşikar. Telefon ettiğimizde tatmin edici bir özür veya çözüm önerisi alamamamız da cabası… Pes doğrusu…

26 Aralık 2011 IKSV Salon, İstanbul

• Barlas Tan Özemek – Gitar
• Can Çankaya – Tuşlu çalgılar
• Baran Say – Kontrbas
• Korhan Futacı – Tenor sax.
• Hakan Çimenot – Trombon
• Ertan Şahin – Suzafon
• Ediz Hafızoğlu – Davul

• Masis Aram Gözbek şefliğinde, Boğaziçi Caz Korosu

• Berk Kula – Teknik Masa

• Camera / Editing; Ece Ger

• Sound Recording; Oğuzhan Akalın

Cappy Meyve Tanem; kampanya odağına diyaloğu koyarak Twitter, Facebook ve Ekşi Sözlük gibi platformlarda paradoksları irdeliyor.

Ürünün lansman kampanyasının başlangıcında da işin içinden çıkmaya çalışan iki ünlü isim var: Hayko Cepkin ve Mustafa Topaloğlu. Kendileri başlı başına paradoks olan konuklar, “Çık İşin İçinden” adlı, serinin ilk internet talk show’unda uzun zamandır hepimizin aklında olan fakat hiçbirimizin düşünmek istemediği, o denli kafa karıştırıcı olan soruların içinden çıkmaya çalışıyorlar. Mustafa Topaloğlu ve Hayko Cepkin’in paradoks tartışmaları herkesi çok değiştirecek.

Bir de siz şansınızı denemek için videoyu izleyip içinizdeki gizli filozofu dışarı çıkarabilir ve #cikisinicinden hashtag’ini kullanarak attığınız Tweet’lerle paradoks çözümlerine yardımcı olabilirsiniz. Baktınız yardım lazım, @meyvetanem’i takip edebilirsiniz.

Mustafa Topaloğlu ve Hayko Cepkin’in yer aldığı, serinin ilk internet talk show’u  7 Mart’ta Cappy Türkiye  Facebook sayfasında!

Yenecek mi, yoksa içecek mi? Hadi bakalım, #cikisinicinden!

Kampanyanın devamı ve paradokssal konuklarıyla gelecek talk show’ları izlemek için:
http://cappy.com.tr/yenecekbuicecek
https://www.facebook.com/CappyTurkiye
https://twitter.com/MeyveTanem
adreslerini ziyaret edebilirsiniz.

Bir bumads advertorial içeriğidir.

hugo

Film, Hugo isimli küçük bir çocuğun başına gelenlerin sebeplerini bulmaya çalışmasını anlatıyor. Hugo, bir müze çalışanı olan babasına oldukça düşkün ve ondan saatleri ve diğer makineleri tamir etmeyi öğrenmiş bir çocuk. Birşeyleri tamir etmeyi kendisine görev edinmiş ve buna sadece makineleri değil insanların hayatlarını da dahil ediyor. Filmin çok karmaşık bir olay örgüsü olmadığı için daha fazla detay vermek istemiyorum. Sadece bütün masallar gibi sonunun iyi bittiğini söyleyebilirim…

Hugo, masalsı, çocuksu ve büyülü dünya ile bana Tim Burton filmlerini hatırlattı. Özellikle bazı sahnelerde, müziğin de etkisiyle Burton filmlerindeki hafif ürpertici havaya büründüm. Film bitip Johny Depp’in ismini yapımcılar arasında görünce bu hisse tek kapılanın ben olmadığımı, en büyük Burton destekçisi Depp’in de Hugo’da aynı tadı yakaladığını düşündüm.

Sonuç olarak Hugo Oscar’dan kayda değer ödülleri alamadan çıkmış olsa da büyülü masalları sevenlerin severek izleyeceği bir film olmuş. En azından ben oldukça severek izledim.

Ocelot, zamansız bir hikayeyi masalsı ve evrensel bir görsel şölene çevirmeyi başarmış. Kağıt çay altlıklarından yapılmış bu animasyon ciddi sosyal mesajlar içermekte. Gündemi takip edenler için çok tanıdık bir hikaye… İyi seyirler !

En İyi Film

The Artist

En İyi Yönetmen
Michel Hazanavicius – The Artist

En İyi Erkek Oyuncu

Jean Dujardin – The Artist

En İyi Kadın Oyuncu
Meryl Streep – The Iron Lady

En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu
Christopher Plummer – Beginners

En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu
Octavia Spencer – The Help

En İyi Orijinal Senaryo
Woody Allen – Midnight in Paris

En İyi Uyarlama Senaryo
Alexander Payne ve Nat Faxon & Jim Rash – The Descendants

En İyi Görüntü Yönetimi
Robert Richardson – Hugo

En İyi Sanat Yönetmeni

Dante Ferretti ve Francesca Lo Schiavo – Hugo

Yabancı Dilde En İyi Film

A Separation – İran

En İyi Animasyon
Rango

En İyi Belgesel
Undefeated

En İyi Kısa Animasyon
The Fantastic Flying Books of Mr. Morris Lessmore

En İyi Kısa Belgesel
Saving Face

En İyi Kısa Film
The Shore

En İyi Kostüm Tasarımı
The Artist – Mark Bridges

En İyi Makyaj
Mark Couiler ve J. Roy Helland – The Iron Lady

En İyi Özgün Müzik
Ludovic Bource – The Artist

En İyi Özgün Şarkı

“Man or Muppet” / The Muppets – Bret McKenzie (söz ve müzik)

En İyi Kurgu
The Girl with the Dragon Tattoo

En İyi Ses
Hugo

En İyi Miksaj

Hugo

En İyi Görsel Efekt

Hugo

Graf – Hingis, Fransa Açık 99, Graf'ın 22. Grand Slam zaferi

Kadınlar tenisinin son 20 yılda gördüğü büyük şampiyonlar. Liste genişletilebilir, adını unuttuğum çok önemli başka isimler de olabilir. Ama amacım tam bir liste oluşturmak değil. Sadece, bu isimleri izlediğiniz ya da isimlerini duyduğunuz zaman bize hissettirdikleri heyecanı hatırlamanızı istedim.

Kadınlar tenisindeki son yıllardaki en büyük eksiklik, bu heyecanı bize tekrar yaşatabilecek büyük tenisçilerin, büyük şampiyonların ve büyük rekabetlerin olmayışı.

Kadınlar dünya sıralamasında bir numaraya yükselmiş son 4 tenisçi, Ana İvanoviç, Dinara Safina, Jelena Jankoviç ve yaklaşık 2 sene bu koltuğu kimseye kaptırmayan Carolina Wozniacki. Bu isimlerin arasında bir tek İvanoviç Fransa Açık şampiyonu olarak bir Grand Slam zaferi yaşadı. Ondan sonra da bir daha kendisini ilk 10′da göremedik.

Sorun kimin kaç kez şampiyon olduğu değil tabii ki, ama  görsel medyanın ceplerimize kadar girdiği bu zamanda, artık her spor branşı da kendisini başarıyla temsil edebilecek yıldız isimlere ihtiyaç duymakta. Yıllardır böyle bir ismin hasretini çeken kadınlar tenisini Victoria Azarenka ve Petra Kvitova kurtarabilecek gibi gözüküyor. Henüz 22 yaşında olan bu iki sporcu şuanki Wimbledon (Kvitova) ve Avusturalya Açık (Azarenka) şampiyonları. Ayrıca 2011 yılındaki Istanbul’daki sezon sonu turnuvasında final oynayan ikiliden Azarenka şu anda dünya 1 numarası Kvitova ise dünya 3 numarası.

İstanbul'daki sezon sonu şampiyonası finalistleri Azarenka (solda) ve Kvitova

Petra Kvitova 2011 yılına dünyada sıralamasında 25. sırada başladı ve sezonu 2. sırada bitirdi. Paris ve Madrid Masters turnuvalarını kazanarak mayıs ayında ilk 10′a girdi. Ayrıca Madrid’de finalde Azarenka’yı mağlup etti. Daha sonra kariyerinin bir dönüm noktası olan Wimbledon şampiyonluğu geldi hem de Sharapova’ya karşı etkili bir oyunla. Wimbledon’daki zaferinin ardından 2011 sezonunu da Istanbul’daki sezon sonu turnuvasını kazanarak, hem de finalde yine Victoria Azarenka’yı yenerek mükemmel bir şekilde noktaladı.  Gerçekten şampiyonluklarla dolu, ışıltılarla dolu bir sezonu geride bıraktı. 2011 yılındaki en hatırlamak istemeyeceği anı ise Amerika Açık’a ilk turda veda etmesi olmuştur heralde.

Victoria Azarenka ise Kvitova’dan çok daha önce ilk 10′a girmişti. 2011 yılına dünya 7 numarası olarak başlamıştı. Geçmiş senelerde pek çok prestijli turnuvada, Grand Slam’lerde üst turlara çıkmıştı. Fakat, 2011 yılı Kvitova’nınki kadar parlak değildi. Sadece 3 turnuva şampiyonluğu yaşamıştı. Petra Kvitova’ya ise oynadıkları 3 maçta da boyun eğmişti.  Fakat, belli bir çizginin altına inmeden oynadığı tenisle 2012 yılına 3. sırada girdi. Ne olduysa da 2012′de oldu. Melbourne’e hazırlık turnuvası olan Sydney Turnuvasında şampiyon oldu.  Avusturalya Açık’a da fırtına gibi girdi. Her zamankinden daha hırslıydı, daha güçlüydü ve rakip tanımıyordu. Nitekim Avusturalya Açık finalinde Sharapova’ya ilk üç oyunu verdikten sonra bir daha rakibine göz açtırmayarak 6-3, 6-0′lık setlerle ilk Grand Slam şampiyonluğunu elde etti.

Azarenka 2012 yılında henüz namağlup ve dünya 1 numarası

Melbourne’ü takiben, Katar’daki yine prestijli turnuvalardan Katar Açık’ta da ayak bileğindeki sakatlığa rağmen Stosur’a karşı dominant bir oyunla 6-1, 6-2′lik üstünlük sağlayarak daha Şubat ayında 3. şampiyonluğunu elde etti. Bu çıkış Djokoviç’in 2011 yılındaki çıkışını anımsatıyor bana. Ama tabii akıbeti hakkında bu kadar kısa zamanda yorum yapmak doğru olmaz.

Sonuç olarak, pek çok isim kısa süreli patlayışlar yaptı ve sonra sönüp gitti. Bir oyuncuyu iyi oyuncu statüsünden büyük oyuncu şampiyon oyuncu statüsüne yükseltecek en önemli özellik yeteneğinin yanı sıra karakteri ve sporcu ahlakıdır.  Geçtiğimiz yılda emin adımlarla dünya sıralamasının zirvesine yükselen bu iki isim istikrarlı bir tırmanış sergilediler. Şimdi ise gerçek şampiyon oyuncu olma sınavıyla karşı karşıyalar. Ya saman alevi gibi parlayıp sönen oyuncuların arasına katılacaklar ya da sağlam bir karakter sergileyip kadınlar tenisinin seviyesini 90′lardaki haline yükseltmeye katkıda bulunacaklar.

26 Aralık 2011 IKSV Salon, Istanbul

Barlas Tan Özemek – Gitar
Can Çankaya – Tuşlu çalgılar
Baran Say – Kontrbas
Korhan Futacı – Tenor sax.
Hakan Çimenot – Trombon
Ertan Şahin – Suzafon
Ediz Hafızoğlu – Davul

Masis Aram Gözbek şefliğinde,
Boğaziçi Caz Korosu

Berk Kula – Teknik Masa

Kayıt – Oğuzhan Akalın

Kamera: Ece Ger, Oğuzhan Akalın, Burak Serin, Serdar Gazi

Editing: Ece Ger

Tico Tico is my favorite song these days, I try to watch and listen all the variations that I can find. There are extremely good performances. However, it is more pleasurable to watch the entertaining ones like this one.  There are too much repetitions at the end. Enjoy.